Mezun olup belediyede şehir plancısı olarak göreve başladıktan hemen sonra şahit olduğum bir olayı anımsıyorum. Benden daha kıdemli mesai arkadaşlarım kendi aralarında bir başka belediye çalışanından gıyabında “çok dürüst adamdır” diye bahsediyorlardı. Bu yorumu duyan ve yaşı emekliliği çoktan aşmış bir başka ağabeyimiz tepki göstermişti bu yoruma: “Dürüstlük bir meziyet değil, herkeste olması gereken bir özelliktir. Dürüstlük olmazsa başka hiçbir niteliğin anlamı yoktur! Belli ki bundan tam on üç yıl öncesinde bile yolsuzluk, etik kurallar çok ciddi bir değişimden geçiyordu. Aslında bu değişim hala da devam ediyor. Kentleşme ve yolsuzluk ilişkisi bir süreç olarak değişen toplumsal koşullar çerçevesinde yeniden tanımlanıyor.

Çocukluğumuzun Kızılay’ında (60’ların son yılları), üzerinde kocaman bir ay olan sarı-beyaz bir binanın önünde, çiçeklerle süslü bahçeden bozma parkın içinden geçer, içindeki büstlerin kimler olduğunu merak eder ve soluklanırdık.

Karum’un önündeki üst örtülü, neoklasik zarif duraktan tramvaya binerek, yavaşça yaya bölgesi Tunalı Hilmi’den aşağı doğru süzüldük.

11 Şubat 2004 Tarihinde yazdığım “Ankara Belediye Başkanları’nı Ararken” başlıklı yazımda; Yerel seçimlere az kaldı ve bizler geride bıraktığımız yıllarda bize cansiperane  (!) hizmet veren büyük, küçük belediye başkanlarını ve yönetimlerini aratmayacak (!) yeni “Şehremini” ler (Belediye başkanları) seçeceğiz.

Prof. Dr. Mehmet TUNÇER

Geçen hafta başladığım geçmişte yazdığım yazı dizisinin ikincisini yayınlayacağım. Özellikle bu kış yağışlar boldu ama kar yağmadı. Umarım bu durum Ankarada su sorunlarının nedeni olmaz.

Ankara'da Su Sorunu ve Yeşil Politika başlıklı yazımı bugün sizinle tekrar paylaşmak istiyorum.

Kaleye gider misiniz? Kalede küçük küçük kafeler var. Bunlardan birinde 1960’lı yılların hayat dergileri ciltlenmiş olarak bir kenarda duruyor. Bir gittiğimde çayımı yudumlarken o dergilere daldım ve çocukluğuma kadar uzandım.

Prof. Dr. Mehmet TUNÇER

Geçenlerde bir arşiv taraması yaparken “En Büyük Çevre Sorunu: Savaş” başlıklı  iki yazımı buldum. Bugün bunları sizinle paylaşmak istiyorum.

Tüm seçimlere hazırlıksız yakalanılır, hazırlıksız kazanılır.

2009 Martında gerçekleşen ve merkezi siyasal alanla ilişkili olarak yarattığı tartışmalarla tarihsel öneme sahip olan yerel seçimlerin üzerinden bir yıla yakın bir süre geçti. Tartışmaların odağı çoktan merkezi siyasal alanın karanlık labirentlerine geri döndü. Mazbataların alınmasından sonraysa seçilmiş belediye başkanlarının, yerel meclis üyelerinin ve muhtarların gündelik yaşamlarında bambaşka ve pek de fark etmediğimiz bir deneyim yaşanmaya başladı. Bu deneyimler şimdilik sadece belediyelerin kapalı kapılarının ardında kalıyor gibi görünseler de etkileri daha şimdiden başta yerel siyasal alanı, gelecek yerel seçimlerin kaderini ve nihai olarak siyasal alanın bütününün yönünü belirlemeye başladı bile.

Bugünlerde ilginç bir kitap okuyorum. Kitabın kendisi kadar elde edişimde ilginç. Bazı taksilerde arka koltukta müşterinin okuması için broşür, gazete, dergi olur. Geçenlerde bindiğim takside arka koltukta sözünü ettiğim kitabı gördüm. Sadun EMREALP’in “Yerel Yöneticinin 1 Nisan Rehberi” adlı kitabıydı bu kitap. Kitabı Semih POROY’un karikatürleri süslüyor. Kitaba şöyle bir göz gezdirdim. Yerel yönetimlere mizah gözlüğünden bakarak hazırlanmış bir kitaptı.