Dr. Savaş Zafer ŞAHİN[1] "2863 Sayılı Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununda Koruma Amaçlı İmar Planları Yapım Sürecine İlişkin Çelişkiler Ve Yerel Yönetimlerin Durumu"na ilişkin saptamaları açıklamaktadır. 

Dr. Perihan KİPER, özellikle son dönemlerde ülkemizde uygulanan politikalar ve kentlerimize giren yeni tüketim mekanları ile kentlerin de metalaştırıldığı küreselleşme sürecinde yok olmakta olan kent kimliklerine, yitirilen tarihsel-kültürel mirasa dikkat çekmek istemektedir.

Ülkemiz planlama kılgısında (pratiğinde) “koruma amaçlı imar planı” kavramı genellikle, Kültür ve Turizm Balkanlığı’nca; doğal, tarihi, arkeolojik ve/veya kentsel sit alanı olarak tescil edilmiş alanlarının planlanması için kullanılmaktadır. Bunun dışında, tanımlarda ya da amaçlarda koruma hedefine vurgu yapılmış planlar ya da yasal düzenlemeler kapsamında; Milli Park Gelişme Planları[1] ile Özel Çevre Koruma Bölgeleri[2], Boğaziçi[3] ya da kıyı alanlarında yürütülecek planlama çalışmalarından da söz edilebilir.  Bu alanlar için üretilen Koruma Amaçlı İmar Planı kavramını Dr. Perihan KİPER eleştirel bir yaklaşımla değerlendirmektedir.